Müzik topluluğunun 5-6 şarkılık konserleri belli ki çalışılmış ve başarılıydı. Ardından rektörün, valinin konuşmaları, katılamayıp mektup gönderen bakanlar, başkanlar ve ardından tüm fakültelerin sırasıyla sahneye davet edilişi.
Fakültede dereceye giren ilk üç isme onur belgesi verildi. Birinci olanlar isimlerini yaş kütüğüne çaktılar. Ailelerin heyecanlı oluşları çok muazzam fakat sahnedeki tüm heyecan ve coşku yerini kaygıya bırakacak gibi. Mezun olmak eşittir işsiz kalmak demek olduğu için...
Keplerin hep beraber havaya fırlatılışıyla beraber havai fişeklerin de patlaması bir oldu. Havai fişek varsa Ayna grubunun "Biz Akdenizliyiz" şarkısı otomatik olarak çalmaya başlar. Tüm bu seremonilerin ardından Yalın konseri olacaktı ki biz ona kalmayı tercih etmedik.
Bu sene tanıdık neredeyse 5-6 kişi verdim sanırım. Sahneye çıkan arkadaşları gördükçe kendi mezuniyet törenim canlanıyordu zihnimde. Yaşanası bir duygu...